Het gaat best aardig!
Hallo, daar ben ik weer!
Het is inmiddels al weer ruim vijf weken geleden dat de transplantatie heeft plaatsgevonden.
Het gaat gelukkig goed met de lever, en met mij dus ook! 😀
De leverfunctiewaarden worden iedere week een beetje beter.
Ook de nierfunctie is weer bijna genormaliseerd. De vermoeidheid en het gebrek aan conditie zijn nog steeds sterk aanwezig. Dat is normaal volgens m’n arts dus dat hoort erbij. Zelf wil ik te snel verbetering zien, dat moet ik dan maar wijten aan mijn ongeduld.
Maar buiten dat, gaat het best wel aardig, de ascites is redelijk onder controle. De artsen vermoeden dat de ascites het gevolg is van een vernauwing in de aanhechting van de 2 aders vanuit de buik naar de lever. Er komt dan te veel druk op de bloedtoevoer te staan, wat mogelijk de ascites veroorzaakt. Dit kan verder geen kwaad voor de lever. Eventueel kan dit in de toekomst opgerekt worden middels een ballon of stent.
Deze week ook een fosfaat infuus gekregen. Fosfaat is erg belangrijk voor de celstofwisseling, de energieproductie en de opbouw van botten en tanden. Door de transplantatie en het gebruik van prednison heb ik een aanzienlijk hoger risico op botontkalking, dat vergroot de kans op botbreuken bij een eventuele val.
Ook een gesprek gehad over het pathologisch onderzoek van mijn eigen lever die eruit gehaald is. Deze vertoonde het bekende beeld van PSC en Cirrose. In de grote galwegen vlakbij de leverpoort hebben ze een vergaand voorstadium van onrustige kwaadaardige cellen gevonden. Omdat de lever in zijn geheel is verwijderd tijdens de transplantatie, is dit nu uit mijn lichaam. Volgens m’n arts had dit niet veel langer moeten duren en verklaart ook de reden van mijn plotselinge achteruitgang in de korte periode vóór de transplantatie. Ook weer zo dankbaar dat er precies op tijd een lever voor mij beschikbaar was. Daar mogen we dan weer blij om zijn!
Dit was het weer voor deze keer.
Tot de volgende!
